letih dan dingin tubuh ini
menjejakkan langkah gontai
menuju tujuh puncak yang begitu panjang
hanya peluh jadi saksi
pendongeng ulung yang kan menceritakan kisah tiada akhir
oh merbabu dimana puncak tertinggimu?
angan seakan jadi raja penyemangat
bersama jabatan tangan si pencinta
tenda-tenda tua pelindung malam
dan secuil api penghangat
aku meniup bara
menapak pada Merbabu
oh merbabu dimana puncak tertinggimu?
ketika malam menjelang
kabut senja pun turun perlahan
hati ini mulai gundah
menanti fajar yang 'kan menuntun hingga singgasana yang ditunggu
padang rumput,
bunga merah,
bukit hijau,
seperti pujangga yang menemukan kekasihnya
banyak syair kan terucap
mengatakan kata cinta yang tiada habisnya
"merbabu, biarkan aku memuji keindahanmu"
Merbabu
August 24, 2008, 4:31 am
by Widdha Mellyssa
in Kawah Asa
Lagu Pemanjat
July 29, 2008, 6:57 pm
by jimbo
in Bunga Mata Air
Merahnya Merah, Merahnya ASTACALA
February 6, 2008, 2:55 pm
Tahukah kamu, wahai paragraf yang mati. Tahukah kamu, wahai jiwa yang tersenyum dalam sebuah potret. Engkau telah begitu kejam, membuatku rindu dalam dendam, kalian tersenyum seperti meninggalkan diriku....
[ more.. ]
[ more.. ]
by jimbo
in Bunga Mata Air
Monolog Itu Belum Juga Berakhir
June 18, 2007, 1:23 pm
Maka kawanku, mari kita lebih teliti dalam melihat kenyataan di sekitar hidup. Barangkali kita akan menemukan wejangan berharga dari remah-remah keseharian yang semakin terlupakan.
[ more.. ]
[ more.. ]
by jimbo
in Bunga Mata Air
Dia Yang Tak Pernah Menyerah
June 7, 2007, 8:37 amAnaking Jimat awaking
May 29, 2007, 5:41 pm
neng neleng nengkung
geura gede geura jangkung
geura sakola ka bandung
geura nyenangkeun ka indung
anaking jimat awaking
mun seug hoyong bulan, Abah bade nyandak kanggo cocoan anaking jimat awaking
mun seug hoyong bentang, bentang bade diajulan dipulungan kanggo hiasan dina buuk anaking jimat awaking
anaking jimat awaking
kadeudeuh abah, kadeudeuh lahir sinareng batin
iyeu sadaya kanggo hidep
kanggo bekel mangsa keur ageung
jung geura lumpat ngudag baranang bentang dilangit
capkeun jampe harupat, geura gede geura lumpat
taklukeun dunia akherat, jadikeun sagara jeung langit jadi kaulinan
tong hariwang, tong keueung
do'a abah sareng umi ka hyang Nu Agung kanggo anaking jimat awaking
mun seug jembar, anaking jimat awaking
kudu luhur budi, laer manah, handap asor kasasama
manfaat ka nagari,
merjuangkeun agama,
bela kadulur sorangan.
kanggo "Khalisha"
geura gede geura jangkung
geura sakola ka bandung
geura nyenangkeun ka indung
anaking jimat awaking
mun seug hoyong bulan, Abah bade nyandak kanggo cocoan anaking jimat awaking
mun seug hoyong bentang, bentang bade diajulan dipulungan kanggo hiasan dina buuk anaking jimat awaking
anaking jimat awaking
kadeudeuh abah, kadeudeuh lahir sinareng batin
iyeu sadaya kanggo hidep
kanggo bekel mangsa keur ageung
jung geura lumpat ngudag baranang bentang dilangit
capkeun jampe harupat, geura gede geura lumpat
taklukeun dunia akherat, jadikeun sagara jeung langit jadi kaulinan
tong hariwang, tong keueung
do'a abah sareng umi ka hyang Nu Agung kanggo anaking jimat awaking
mun seug jembar, anaking jimat awaking
kudu luhur budi, laer manah, handap asor kasasama
manfaat ka nagari,
merjuangkeun agama,
bela kadulur sorangan.
kanggo "Khalisha"
Hidupku
May 26, 2007, 6:30 pm
Terlalu banyak yang saya cintai dalam hidup ini
Dan memang bagaimanapun kotor dan jahatnya kejadian-kejadian di dunia ini
Namun masih pantas untuk dihidupi (WS Rendra)
Waktu terus merangkak cepat
Meninggalkan jejak-jejak kaki tua berlumpur
Hembusan angin pun tak terasa sejuk seperti dulu
Aku duduk di sini sejenak
Di bawah kanopi hujan berpetir
Gundah...
Tangis yang kutahan
Tumpah
Sekarat
Heh...
Hela nafas menyesakkan, masih ingin hidupi diri
Masih ingin gerakkan jiwa
Aku beranjak kini
Karna kutahu
Senyuman surya menantiku di ujung jalan ini
Dan memang bagaimanapun kotor dan jahatnya kejadian-kejadian di dunia ini
Namun masih pantas untuk dihidupi (WS Rendra)
Waktu terus merangkak cepat
Meninggalkan jejak-jejak kaki tua berlumpur
Hembusan angin pun tak terasa sejuk seperti dulu
Aku duduk di sini sejenak
Di bawah kanopi hujan berpetir
Gundah...
Tangis yang kutahan
Tumpah
Sekarat
Heh...
Hela nafas menyesakkan, masih ingin hidupi diri
Masih ingin gerakkan jiwa
Aku beranjak kini
Karna kutahu
Senyuman surya menantiku di ujung jalan ini
by Widdha Mellyssa
in Kawah Asa

